Huzur içinde yat Burçinim.
Sadece bir parmak şıklatması gibi hayat. Gülüyorsun, eğleniyorsun, her şey güzel... Planlar yapıyorsun geleceğe dair. Sonra bir puf... Ve yoksun. Bugün saat 5 sularında Burçin'i kaybettiğimizi öğrendim. Ne denir bilemiyorum. Ne yapılır bilemiyorum. Hala şoktayım. Birinin şaka demesini bekliyorum inanmak istemiyorum. Ama kimse gülmüyor. Kimse inanma demiyor. Ne kadar garip değil mi hayat? Belki yarın bu saatlerle birlikte gülüyor, eğleniyor olacaktım oysa şimdi hep birlikte ağlıyor olacağız.
Canım... Huzur içinde yat...